Szkodniki buraka

 Szkodniki buraka Fauna szkodników buraków jest liczna i różnorodna. Wszystkie gatunki opisane w rozdziale Szkodniki wielożerne mogą występować na uprawach buraków, powodując nierzadko poważne straty. Ze szkodników opisanych w innych uprawach znaczenie mają: błyszczka jarzynówka, skoczki, koziułkowate i opuchlak lucernowiec. Obecnie, przy przechodzeniu na siew punktowy kłębków jednonasiennych, znaczenie wszystkich szkodników buraków, a szczególnie glebowych i tych, które atakują wschodzące rośliny, wybitnie wzrasta. Np: skoczogonki, które zawsze występowały licznie, nie zagrażały plantacjom obsianym kłębkami wielonasiennymi. Obecnie wymagają zwalczania chemicznego. Gatunki szkodników wyspecjalizowane są omówione poniżej. Pchełka ziemniaczana Jest to chrząszcz z rodziny stonkowatych . W wierzchołkowych listkach młodych roślin ziemniaka widać małe, okrągłe otworki. W miarę wzrostu listki rozrywają się, co wpływa hamująco na rozwój ziemniaków, szczególnie w okresie suszy. W wypadku silnego pojawu szkodnika listki są niemal całkowicie zniszczone. Chrząszcz, długości około 2,5 mm, jest barwy słomkowożółtej, a szew pokryw, głowę, spód ciała i odwłok ma brązowe. Chrząszcze przenoszą się na ziemniaki z chwastów, na których żerują od wczesnej wiosny. Lubią one stanowiska wilgotne i zimne. Samice składają żółtawe jaja w końcu maja i w czerwcu do gleby, a larwy żywią się korzonkami. Chrząszcze ukazują się na początku sierpnia i po krótkim żerowaniu udają się na zimowanie. Zimuje w ściółce, na miedzach itp. Zwalczanie W wypadku masowego wystąpienia pchełki opylić plantację Gamakarba toxem pylistym w dawce 20 kg/ha.