Strakowiec bobowy

Strąkowiec bobowy Jest to chrząszcz z rodziny strąkowcowatych . Na powierzchni uszkodzonych nasion widać okrągłe plamki („okienka"), a po wyjściu chrząszcza niewielkie otworki. W jednym nasieniu może być kilka otworków. Chrząszcze, długości 3—4 mm, są czarne, pokryte rdzawymi i białymi włoskami tworzącymi drobne plamki na pokrywach oraz rdzawy pasek ciągnący się od nasady do połowy długości pokryw. Koniec odwłoka jest brunatny z ciemniejszymi plamami po bokach. Larwy są białe, łukowato zgięte, beznogie. Szkodnik ma jedno pokolenie rocznie. Zimują chrząszcze w naturalnych kryjówkach oraz częściowo w nasionach. Na pola przylatują przed kwitnieniem roślin. Największe nasilenie ich występowania przypada na okres kwitnienia. Samice składają jaja na młodych strąkach, często po kilkanaście na jednym strąku. Wylęgłe larwy wgryzają się przez ścianę strąka do nasienia. Przepoczwarczają się wewnątrz nasion. Chrząszcze opuszczają nasiona od końca sierpnia do października. Obok strąkowca bobowego na bobiku występuje również strąkowiec bobikowy . Biologię ma podobną do biologii strąkowca bobowego. Zwalczanie 1. Zbiór i omłot roślin wykonać jak najwcześniej. Resztki roślinne pozostałe na polu oraz w miejscach omłotu zebrać i zniszczyć. 2. Plantacje nasienne opylać lub opryskiwać preparatami chlorowcopochodnymi lub fosforoorganicznymi . Środkami szkodliwymi dla pszczół wykonuje się tylko pierwszy zabieg — na kilka dni przed kwitnieniem, natomiast preparaty nieszkodliwe można stosować w czasie kwitnienia roślin, ale poza godzinami lotu pszczół, wykonując wówczas pierwszy zabieg w okresie przekwitania pierwszego piętra kwiatostanów i drugi — po 7—10 dniach. 3. Zwalczanie w przechowalniach — takie samo jak strąkowca grochowego. Zaprawianie nasion Zaprawą GT wykonuje się po omłocie.