Stonka ziemniaczana

Stonka ziemniaczana Jest to chrząszcz z rodziny stonkowatych. Od wiosny Az do końca sierpnia, a nawet we wrzesniu, widac uszkodzenia na liściach ziemniaka . Zwykle zniszczone sa przede wszystkim listki szczytowe, a następnie listki niżej położone. Rośliny silnie uszkodzone są całkowicie pozbawione liści, tak że pozostają na polu tylko grube łodygi. Na takich zniszczonych roślinach widać, w zależności od pory roku, pojedyncze chrząszcze stonki bądź też masowo żerujące larwy. Chrząszcz ma ciało długości około 10 mm, od spodu płaskie, z wierzchu silnie wypukłe, barwy żółtej, z 10 czarnymi, podłużnymi paskami na pokrywach i czarnymi plamkami na przedpleczu. Przykryte pokrywami błoniaste skrzydła drugiej pary służą do lotu. Owady zaraz po wyjściu z poczwarek mają skrzydła jasnokremowe, które w ciągu kilku tygodni powoli nabierają barwy karminowej. Jaja, barwy intensywnie żółtej, długości około 1,2 mm, tworzą zazwyczaj foremne złoża na dolnej stronie liści. Gdy rozwój embrionalny jest zakończony, widać przez osłonę jajową ciemne punkty brodawek grzbietowych młodej larwy. Wylęgła larwa jest początkowo kremowa, lecz wkrótce nabiera typowego czerwonego zabarwienia. Głowa, tarczka, nogi i brodawki na bokach ciała są czarne. Kształt ciała larwy jest bardzo charakterystyczny: przód i koniec są zwężone, a środek silnie zgrubiały. W czasie wzrostu larwa zwiększa swe rozmiary, osiągając długość mniej więcej 15 mm, i zmienia barwę z ciemnoczerwonej na pomarańczowoczerwoną. Larwy rozwijające się w niepomyślnych warunkach, np. w zbytnim chłodzie lub dużej wilgotności, są brudnokremowe.