Plaszczyniec burakowy

Płaszczyniec burakowy Jest to pluskwiak różnoskrzydły z rodziny płaszczyńcowatych . Może żerować na buraku cukrowym, pastewnym, ćwikłowym i boćwinie, na szpinaku, a jak twierdzą niektórzy autorzy, także na innych roślinach z rodziny komosowatych . Na zielonym tle liści lub łodyg siewek buraka występują białawe punkty. Przy masowym pojawię owadów siewki mogą w dużym procencie zwiędnąć wskutek wyssania z nich soków. Główna jedaak szkodliwość płaszczyńca polega na zakażaniu roślin wirusem powodującym tzw: kędzierzawkę płaszczyńcową. Objawy porażenia najłatwiej jest zwykle zaobserwować na brzegach plantacji, szczególnie w pobliżu zadrzewień, rowów itp. Przenosicielem wirusa jest tylko owad dorosły. Pobranie wirusa wraz z sokiem porażonych roślin następuje w okresie larwalnym owada. Larwy są nosicielami wirusa, ale mogą dokonywać infekcji dopiero po przeobrażeniu się w owada dorosłego. Owad dorosły ma 3—4 mm długości, barwę szarą , charakterystyczne czerwone oczy osadzone z boku głowy oraz trzy żeberka na przedpleczu. Cechy te pozwalają łatwo odróżnić płaszczyńca burakowego od pokrewnych mu gatunków mających oczy czarne i dwa żeberka i nie przenoszących wirusa kędzierzawki. Larwy zmieniają stopniowo zabarwienie od jasnożółtego poprzez białozielone do zielonego. Zimują owady dorosłe w miejscach suchych i zakrytych, szczególnie chętnie na brzegach lasów i parków, zwykle w pobliżu plantacji buraka, na której w roku zeszłym żerowały. Wiosną, gdy temperatura dojdzie do 18°C, płaszczyńce zaczynają opuszczać swe kryjówki zimowe, przenosząc się na wschodzące zwykle w tym czasie buraki. Okres przelotu płaszczyńca z kryjówek zimowych na plantacje buraka zaczyna się zwykle na początku maja i trwa, w zależności od warunków atmosferycznych, do końca maja. Ze złożonych na młodych listkach jasnożółtych jaj lęgną się larwy, które mniej więcej po 4 tygodniach przekształcają się w owady dorosłe pierwszego pokolenia. Czasem owady te składają jaja jeszcze tego samego roku, rzadko jednak z jaj tych rozwija się pełne drugie pokolenie. Jeśli jesień jest wczesna i chłodna, owady pierwszego pokolenia- mogą już w sierpniu rozpocząć wędrówkę do kryjówek zimowych. W Polsce zasięg występowania płaszczyńca i kędzierzawki obejmuje przede wszystkim tereny województw południowo-zachodnich, w mniejszym stopniu województw środkowych, wykazując jednak tendencję do rozszerzania się w kierunku wschodnim. Zwalczanie 1. Stosować chemiczne zwalczanie płaszczyńca na terenach, na których stwierdzono występowanie kędzierzawki płaszczyńcowej, za pomocą preparatów fosforoorganicznych . Zabiegi wykonać według sygnalizacji, wkrótce po nalocie wiosennym owadów dorosłych na plantacje buraka.