Paciornica grochowianka

Paciornica grochówianka Jest to muchówka z rodziny pryszczarkowatych . Na zaatakowanych wierzchołkach pędów szypułki kwiatowe są skrócone, a wzrost międzywęźli ulega zahamowaniu. Pączki kwiatowe są skupione w postaci grona. Porażone pączki kwiatowe nabrzmiewają u podstawy, zasychają i opadają. Kielich porażonych kwiatów nabrzmiewa, płatki korony są skrócone. Strąki powstałe z tych kwiatów są drobne i skręcone. Na wewnętrznej stronie opanowanych przez szkodnika strąków widać biały wojłoczek z włókien, a na powierzchni nasion wklęsłe ukłucia. Muchówki, długości około 2 mm, są bladożółte lub brązowe. Larwy są beznogie i bezgłowe, po wylęgu przezroczyste, później białawe lub żółtawe. W ciągu roku występują dwa pokolenia zimują larwy w glebie. Przepoczwarczanie odbywa się na wiosnę. Wylot muchówek rozpoczyna się przy końcu maja lub w pierwszej połowie czerwca. Samice składają jaja między działki kielicha, w pączki kwiatowe, między listki wierzchołka pędu, w strąki. Wylęgłe larwy rozwijają się w porażonych częściach roślin, a po ich opuszczeniu przepoczwarczają się w glebie. Paciornica występuje na ogół w słabym nasileniu. Większe szkody wyrządza lokalnie . Zwalczanie Groch wysiewać w możliwie dużej odległości od pól, na których uprawiany był w poprzednim roku. 2. W rejonach zagrożonych opryskiwać lub opylać plantacje preparatami fosforoorganicznymi (np. Owadofos płynny 50 w dawce 1 l/ha, Owadofos pylisty 5 w dawce 20 kg/ha). Pierwszy zabieg wykonać w okresie początkowego nalotu muchówek na plantacje, drugi — po mniej więcej 10 dniach.