Mlode chrzaszcze

 Młode chrząszcze żerują intensywnie na miejscu wylęgu, przy czym ich żarłoczność jest o wiele większa niż larw. Samice tego pokolenia mogą dojrzeć i złożyć jaja, zapoczątkowując drugie pokolenie. Z dotychczasowych jednak badań wynika, że pełny rozwój drugiego pokolenia stonki może nastąpić w Polsce tylko wówczas, gdy lato jest bardzo ciepłe. Normalnie samice letnie tylko wyjątkowo przystępują do składania jaj trwa ono najdłużej do połowy sierpnia. Płodność ich jest niewielka a larwy drugiego pokolenia rozwijają się w sierpniu i wrześniu, najczęściej nie kończąc rozwoju. Przy pomyślnym przebiegu pogody mogą pojawić się chrząszcze drugiego pokolenia, nazywane jesiennymi. Obserwowano je najwcześniej na początku września. Poczynając od połowy sierpnia chrząszcze schodzą do gleby na zimowanie. Masowe zakopywanie się ich przypada na ostatnie dni sierpnia. Wszystkie inne stadia giną na powierzchni gleby z nastaniem niskiej temperatury. Już przy średniej temperaturze 11,5°C stonka przestaje się rozwijać. W okresie zimowania stwierdzono znaczną śmiertelność chrząszczy w glebie. Przyczyną śmierci jest najczęściej choroba pochodzenia grzybowego ulegają jej przede wszystkim chrząszcze wyczerpane składaniem jaj i żle przygotowane do zimowania. Z całą pewnością można stwierdzić, że stonka jest obecnie jednym z najgroźniejszych szkodników nie tylko w Polsce, lecz w całej Europie. Żer stonki na ziemniakach, zwłaszcza w czerwcu i lipcu, powoduje silne zmniejszenie się plonu, nawet o 30%, a w wypadku gołożeru, zwłaszcza na wczesnych odmianach, do 60%. Duża szkodliwość stonki spowodowana jest przede wszystkim jej szybkim rozmnażaniem się i żarłocznością.