Matwik ziemniaczany

Mątwik ziemniaczany Jest to nicień z rodziny mątwikowatych . Wkrótce po wzejściu ziemniaków widać na polu mniejsze lub większe grupy roślin źle rozwijających się, skarlałych, o liściach zaginających się, skręcających i więdnących. Zwykle ogniska porażenia mają początkowo kształt niewielkich kół, rozszerzających się stopniowo i obejmujących wreszcie całe pole. Najsilniej objawy porażenia występują na roślinach położonych w środku ognisk i często rośliny giną jeszcze przed kwitnieniem. Im dalej od środka ogniska porażenia, tym słabsze są objawy. Jeśli na początku lipca wyjmie się z ziemi zaatakowaną roślinę, to zauważy się dużo nitkowatych korzonków, tworzących rodzaj brody. Gdy korzenie te na powietrzu obeschną, a ziemia osypie się, można na nich zauważyć gołym okiem białe lub żółtawe kuleczki, podobne do ziarenek kwarcu, przymocowane do korzonków zwężoną szyjką. Są to tzw: cysty, powstałe z ciała samicy mątwika i wypełnione jajami. Cysty dają się łatwo rozgnieść między paznokciami. Samiec mątwika ziemniaczanego jest nitkowaty, długości 0,9—1,2 mm samicacysta jest niemal kulista, o średnicy 0,6—0,8 mm, z szyjką wyraźnie oddzieloną. Larwa inwazyjna ma około 0,5 mm długości oraz wyraźny sztylecik. Szkodnik ten daje u nas jedno pokolenie rocznie. Wyląg larw i pierwsze linienie odbywają się w końcu lata i jesienią w cystach. Wiosną, gdy temperatura gleby osiąga 6°C, larwy opuszczają cystę, wnikają do korzonków ziemniaka i tam przechodzą dalsze trzy linienia. W miarę wzrostu różnicują się samce i samice. Dojrzałe nitkowate samce opuszczają korzonki, a grubiejące samice przerywają skórkę korzonka i wystają na zewnątrz. Po zapłodnieniu samica wytwarza jaja, zatrzymując je w swym ciele. W wypełnionej cyście może znajdować się do 700 jaj. Wychodzenie larw z cyst na wiosnę uzależnione jest w dużym stopniu od obecności roślin ziemniaka. W razie ich braku tylko część larw wychodzi z cyst, ale nie znalazłszy rośliny żywicielskiej ginie po pewnym czasie. Po kilku latach nieuprawiania ziemniaka na zainfekowanym polu zapas larw w glebie znacznie się zmniejsza. Jeśli posadzi się ziemniaki, to większość larw wychodzi z cyst i wnika do korzonków. Szkodnik rozprzestrzenia się przede wszystkim z ziemią oblepiającą bulwy i narzędzia uprawowe.