Matwik burakowy
wiklinowe meble naturalne Prologis Park berneński pies pasterski
Mątwik burakowy Jest to nicień (Nematoda) z rodziny mątwikowatych (Heteroderidae). Zaatakowane buraki lekko więdną, co zwykle od połowy czerwca łatwo jest zaobserwować, szczególnie w dniach o silnym nasłonecznieniu lub w godzinach popołudniowych. W nocy lub podczas wilgotnej pogody objawy te mogą zanikać. W miarę wzrostu rośliny liście żółkną i schną, pozostają tylko liście środkowe. Roślina słabo zaatakowana może wydać nowe liście (zwykle ciemnozielonej barwy), które nie osiągają jednak normalnej wielkości. Silnie porażona roślina jest znacznie mniejsza od normalnej, korzeń jej zaś jest skrócony i niekształtny. Na porażonej plantacji występują często place roślin o silnie zahamowanym wzroście lub skarłowaciałych. Często system korzeniowy składa się z masy poplątanych korzonków, tworzących tak zwaną brodę. Po ostrożnym wyjęciu rośliny z ziemi można zauważyć na korzonkach (mniej więcej od połowy czerwca do zbioru) maleńkie, długości około 1 mm, białe ziarenka podobne do ziarn piasku, od których można łatwo je odróżnić po tym, że dają się rozgnieść na paznokciu. Samiec jest robakowaty, długości 1,2—1,6 mm; a = 37—43, b = 5—7, c — 99. Sztylecik dwa razy dłuższy od średnicy głowy. Samicacysta ma kształt cytryny, krótką szyjkę i stożkowaty koniec ciała, w którym widać szparę sromową. Długość cyst waha się od 0,5 do ponad 1 mm, szerokość od 0,4 do 0,8 mm. W tylnej części samicy, która tkwi szyjką w tkance korzenia rośliny, widać często woreczek galaretowaty dochodzący do 1/3 wielkości samicy znajdują się w nim jaja.
