Matwik burakowy , warunki klimatyczna

W naszych warunkach klimatycznych szkodnik ten ma dwa pokolenia: pierwsze rozwija się od około 15 VI do 15 VIII, drugie zaś od około 15 VIII do 15 IX. Zimują w glebie cysty, z których wiosną wychodzą larwy inwazyjne (II stadium). Wnikają one do korzonków roślin żywicielskich i tam przechodzą dalsze trzy stadia. Dorosły samiec opuszcza korzonek i żyje w glebie w pobliżu rośliny, natomiast larwa, z której rozwija się samica, stopniowo grubieje, wreszcie przerywa skórkę korzonka i wystaje na zewnątrz w postaci białego, kulistego tworu. W tym czasie samica dojrzewa i zostaje zapłodniona. Wiele samic tworzy galaretowaty woreczek, do którego składa kilkadziesiąt jaj. Z nich lęgną się larwy i atakują ponownie. Część samic nie tworzy rzeniową wywołaną przez żer mątwika buworeczka, lecz jaja zatrzymuje rakowego w ciele, przekształcając w cystę. Na rzepaku ozimym początek rozwoju może odbywać się już jesienią i dlatego na tej roślinie rozwijają się też dwa pokolenia mimo wczesnego jej zbioru. Wychodzenie larw z cyst następuje w temperaturze 10°C. Duże znaczenie ma obecność na polu roślin żywicielskich. Korzenie tych roślin wydzielają substancje, które pobudzają larwy do masowego wychodzenia oraz zapewniają larwom dobre warunki rozwoju. Jeżeli nie ma w pobliżu roślin żywicielskich, larwy wychodzą z cyst również, ale nie tak masowo. W takim wypadku cysty jeszcze po dziesięciu latach mogą zawierać pewną ilość diapauzujących larw. Do grupy roślin żywicielskich należą buraki i inne komosowate oraz rośliny krzyżowe (przede wszystkim rzepak). Drugą grupę stanowią rośliny obojętne, które nie pobudzają larw do wychodzenia i nie umożliwiają im rozwoju. Trzecia wreszcie grupa — to rośliny wrogie, które pobudzają larwy do wyjścia, lecz nie zapewniają im warunków niezbędnych do rozwoju.