Matwik burakowy , rozprzestrzenianie

Mątwik burakowy rozprzestrzeniany jest głównie z ziemią zawierającą cysty, przenoszoną na narzędziach rolniczych lub na korzeniach buraków. Przyjmuje się następującą skalę zarażenia wyrażonego liczbą cyst w 100 g gleby. I stopień — do 10 cyst jest to zarażenie słabe, powodujące obniżkę plonu do 5% II stopień — 10—20 cyst, zarażenie średnie, powodujące obniżkę plonu do 10%; III stopień — 20—50 cyst, zarażenie silne, powodujące obniżkę plonu o około 20%; IV stopień — ponad 50 cyst, zarażenie bardzo silne, powodujące obniżkę plonu do 50%. Ten najgroźniejszy szkodnik buraka występuje w Polsce powszechnie, szczególnie silnie w rejonach intensywnej uprawy buraka cukrowego. Zwalczanie Stosować prawidłowe zmianowanie. Na glebach słabo zarażonych przez mątwika burakowego jego rośliny żywicielskie nie powinny być uprawiane po sobie częściej niż co 4—5 lat, na glebach zarażonych w stopniu II i więcej — nie częściej niż co 6—8 lat. Im więcej roślin wrogich będzie się uprawiać w tym okresie, tym szybciej zmniejszy się zarażenie gleby. 2. Zwalczać chwasty, na których mątwik może się rozwijać (gorczyca polna, rzodkiew świrzepa, tasznik pospolity, szczaw tępolistny i inne). 3. Stosować intensywne nawożenie, aby stworzyć roślinom o uszkodzonym przez mątwika systemie korzeniowym lepsze warunki rozwoju. 4. Wykonywać zabiegi uprawowe sprzyjające obniżeniu się stopnia zarażenia gleby (natychmiastowa podorywka po zbiorze zbóż, głęboka orka jesienna i in.). 5. Czyścić narzędzia rolnicze i kopyta zwierząt po pracy na polu opanowanym przez mątwika. 6. Czyścić starannie materiał siewny. 7. Stosowanie środków chemicznych, ze względu na duży koszt i trudności związane ze zniszczeniem cyst mątwika w glebie, nie jest praktykowane.